śniadanie które przestało być śniadaniem a stało się rytuałem

twarożek z ogórkiem i koperkiem. serio. to jest to co jem od jakichś czterech tygodni i jakoś nie mam ochoty tego zmieniać. nie ma tu żadnej filozofii — starty ogórek, dużo koperku, twarożek półtłusty, sól, pieprz, czasem kilka kropel cytryny bo miałam pod ręką. tyle. wiem że to brzmi jak jedzenie z wakacji u babci i w sumie tak właśnie smakuje, co chyba jest właśnie powodem dla którego to lubię. jem to z chlebem razowym albo tak po prostu, zależy od dnia. zależy od tego czy w ogóle chce mi się kroić chleb o siódmej rano. cała magia jest w tym że ogórek musi być porządnie odciśnięty bo inaczej robi się wodnisty i to już nie to samo, zupełnie nie to samo. i koperek tylko świeży — ten suszony to jakaś tragedia w porównaniu.